ชื่อผู้ส่ง SMS (Sender Name) คือชื่อที่ขึ้นบนมือถือผู้รับแทนเบอร์โทร เช่น ชื่อร้านหรือชื่อบริษัท ข้อ 6 ของประกาศสำนักงาน กสทช. เรื่อง มาตรการเพื่อป้องกันอาชญากรรมทางเทคโนโลยี สำหรับผู้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคม ลงราชกิจจานุเบกษาวันที่ 29 สิงหาคม 2568 [1] ให้ผู้รับใบอนุญาตที่ให้บริการส่ง SMS แบบ A2P มีหน้าที่ 2 อย่าง คือห้ามผู้ที่ไม่ได้ลงทะเบียนชื่อผู้ส่งส่งข้อความ และตรวจความถูกต้องของลิงก์ที่แนบทุกครั้งก่อนส่งถึงผู้รับ [1] ประกาศใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา [1] ซึ่งข่าวระบุว่าเป็นวันที่ 30 สิงหาคม 2568 [4]
หน้าที่ตามตัวบทอยู่ที่ผู้ให้บริการส่ง SMS ไม่ใช่ธุรกิจที่จ้างส่ง ผู้ให้บริการมีหน้าที่ห้ามผู้ที่ไม่ได้ลงทะเบียนชื่อผู้ส่งส่งข้อความ และต้องตรวจลิงก์ทุกครั้งก่อนส่ง [1] ผู้เขียนคาดว่าในทางปฏิบัติ ข้อความจากชื่อที่ยังไม่ลงทะเบียน หรือที่แนบลิงก์ซึ่งยังไม่ผ่านการตรวจ จะไปไม่ถึงลูกค้า
บทความนี้เป็นข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมาย ผู้เขียนค้นเว็บไซต์ของสำนักงาน กสทช. เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2569 ยังไม่พบหน้าคู่มือขั้นตอนลงทะเบียนชื่อผู้ส่งสำหรับธุรกิจ บทความนี้จึงไม่เขียนว่าต้องยื่นเอกสารอะไรที่ไหน ส่วนนั้นต้องถามผู้ให้บริการส่ง SMS ที่ใช้อยู่
A2P คืออะไร และงานแบบไหนเข้าข่าย
ตัวบทอธิบาย A2P (Application-to-Person) ว่าเป็นการส่งข้อความสั้นแบบแอปพลิเคชันซอฟต์แวร์ ไปยังผู้ใช้โทรศัพท์มือถือ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการสื่อสารกับผู้บริโภค [1] พูดง่ายๆ คือข้อความที่ระบบของธุรกิจส่งออกไป ไม่ใช่คนพิมพ์จากมือถือของตัวเอง
ตารางนี้เป็นการอ่านของผู้เขียนจากคำอธิบายในตัวบท ไม่ใช่คำวินิจฉัยของหน่วยงาน
| งาน | ส่งอย่างไร | ข้อ 6 น่าจะเกี่ยวไหม |
|---|
| รหัสยืนยันตัวตน (OTP) | ระบบของธุรกิจส่งผ่านผู้ให้บริการ SMS | เกี่ยว |
| แจ้งนัดหมาย แจ้งสถานะพัสดุ แจ้งยอดชำระ | ระบบของธุรกิจส่งผ่านผู้ให้บริการ SMS | เกี่ยว |
| โปรโมชันหรือข่าวสารการตลาด | ระบบส่งข้อความจำนวนมาก | เกี่ยว และควรตรวจเรื่อง PDPA กับการตลาดแบบตรงด้วย |
| พนักงานขายส่ง SMS จากมือถือของตัวเองถึงลูกค้ารายเดียว | ส่งแบบคนถึงคน | ไม่ตรงกับคำอธิบาย A2P ในตัวบท แต่เบอร์มือถือนั้นยังอยู่ใต้มาตรการข้ออื่นของประกาศ เช่น การตรวจข้อมูลผู้ลงทะเบียนตามข้อ 5 [1] |
ตัวบทเขียนอะไร และอะไรต้องถามผู้ให้บริการ
ข้อ 6 สั้นมาก ทั้งข้อมีประโยคเดียว [1] ธุรกิจจึงควรแยกให้ออกว่าอะไรเป็นข้อกำหนดในตัวบท และอะไรเป็นเงื่อนไขของผู้ให้บริการ
| ประเด็น | ตัวบทเขียนไว้ [1] | ต้องถามผู้ให้บริการ |
|---|
| ใครมีหน้าที่ | ผู้รับใบอนุญาตที่ให้บริการส่ง SMS แบบ A2P | ผู้ให้บริการที่ใช้อยู่มีใบอนุญาตเอง หรือส่งต่อให้ผู้รับใบอนุญาตรายอื่น |
| ชื่อผู้ส่ง | ผู้ที่ไม่ได้ลงทะเบียนชื่อผู้ส่งห้ามส่งข้อความ | ยื่นที่ไหน ใช้เอกสารอะไร ใช้เวลากี่วัน ต้องต่ออายุไหม |
| ลิงก์ | ต้องตรวจความถูกต้องของลิงก์ที่แนบทุกครั้งก่อนส่ง | ต้องส่งข้อความและลิงก์ล่วงหน้ากี่วัน ลิงก์แบบไหนไม่ผ่าน |
| รายละเอียดการปฏิบัติ | ประโยคปิดท้ายว่า "ตามที่สำนักงาน กสทช. กำหนด" | เอกสารของสำนักงาน กสทช. ที่ผู้ให้บริการใช้อ้างอิง |
| โทษ | ประกาศฉบับนี้ไม่มีข้อกำหนดโทษ | สัญญาบริการกำหนดว่าผู้ให้บริการระงับการส่งได้ในกรณีใด |
มาตรการที่ประกาศก่อนหน้าในเดือนตุลาคม 2567
ก่อนประกาศฉบับนี้ ข่าวเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม 2567 รายงานว่ารัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม ร่วมกับ กสทช. ให้ลงทะเบียนชื่อผู้ส่งใหม่ทั้งระบบให้เสร็จภายในปี 2567 และต้องลงทะเบียนทุกปี [2][3] ข่าวเดียวกันระบุว่าผู้ส่ง SMS ที่แนบลิงก์ต้องลงทะเบียนกับผู้ให้บริการเครือข่ายทุกครั้ง พร้อมรายละเอียดข้อความและลิงก์ เพื่อให้ตรวจลิงก์ก่อนส่งถึงผู้ใช้บริการ [2][3] และให้ผู้ให้บริการยกเลิกสัญญากับผู้ส่งที่ส่งข้อความหลอกลวงหรือข้อความลิงก์ที่ไม่ได้ลงทะเบียน [3]
เรื่องการลงทะเบียนทุกปีมาจากข่าวการแถลงมาตรการ ไม่ได้อยู่ในประกาศที่ลงราชกิจจานุเบกษา [1] ผู้เขียนไม่พบเอกสารทางการที่ยืนยันรอบการต่ออายุ ให้ถามผู้ให้บริการว่าชื่อของคุณหมดอายุเมื่อไร
ขั้นตอนเตรียมก่อนเปิดแคมเปญ SMS
ขั้นตอนนี้เป็นข้อแนะนำของผู้เขียน ยกเว้นจุดที่มีเลขแหล่งกำกับ
- ทำรายการชื่อผู้ส่งทุกชื่อ ที่ทุกฝ่ายใช้ เช่น ฝ่ายการตลาด ฝ่ายบัญชี และระบบส่งรหัสยืนยัน พร้อมผู้ให้บริการที่ส่งให้แต่ละชื่อ หลายบริษัทมีชื่อที่ฝ่ายหนึ่งตั้งไว้แล้วฝ่ายอื่นไม่รู้
- ถามสถานะเป็นลายลักษณ์อักษร กับผู้ให้บริการแต่ละราย ว่าชื่อนี้ลงทะเบียนแล้วหรือยัง อยู่ในชื่อนิติบุคคลใด และหมดอายุเมื่อไร
- ถามว่าต้องใช้หลักฐานอะไรแสดงสิทธิ์ใช้ชื่อ โดยเฉพาะเมื่อชื่อผู้ส่งไม่ตรงกับชื่อนิติบุคคล แล้วเตรียมไว้ล่วงหน้า บทความนี้ไม่มีรายการเอกสารจากหน่วยงาน จึงต้องถามผู้ให้บริการ
- ล็อกข้อความและลิงก์ก่อนส่ง แล้วส่งให้ผู้ให้บริการตรวจตามขั้นตอนของเขา [2][3] ถ้าแก้ลิงก์หลังผ่านการตรวจ ให้ถือว่าเป็นลิงก์ใหม่ที่ต้องตรวจอีกครั้ง
- ใช้โดเมนของบริษัทเอง ในลิงก์ และเลี่ยงบริการย่อลิงก์ ลูกค้าจะตรวจได้ว่าลิงก์มาจากบริษัทจริง
- ทดสอบส่ง เข้ามือถือภายในบริษัทหลายเครื่องและหลายเครือข่าย ดูว่าชื่อผู้ส่งขึ้นถูก ข้อความไม่ถูกตัด และลิงก์เปิดได้
- เก็บบันทึก วันที่ส่ง ข้อความ ลิงก์ และผลการตรวจของแต่ละแคมเปญ ไว้ตอบเมื่อลูกค้าหรือผู้ให้บริการถาม
ตารางวินิจฉัยเมื่อ SMS ไม่ถึงลูกค้า
ตารางนี้เป็นแนวทางเริ่มตรวจของผู้เขียน ไม่ใช่เกณฑ์ของหน่วยงาน
| อาการ | สาเหตุที่น่าสงสัย | ตรวจอะไรก่อน |
|---|
| ข้อความไม่ถึงใครเลยจากชื่อหนึ่ง | ชื่อผู้ส่งยังไม่ลงทะเบียน หรือหมดอายุ [2][3] | ถามสถานะชื่อกับผู้ให้บริการ |
| ข้อความไม่มีลิงก์ถึง แต่ข้อความมีลิงก์ไม่ถึง | ลิงก์ยังไม่ผ่านการตรวจ | ดูว่าส่งลิงก์ให้ตรวจแล้วหรือยัง |
| ส่งผ่านเมื่อวาน วันนี้ไม่ผ่าน ข้อความเดิม | มีการแก้ลิงก์หรือเปลี่ยนหน้าปลายทาง | เทียบลิงก์ที่ส่งจริงกับลิงก์ที่ตรวจแล้ว |
| ชื่อผู้ส่งขึ้นเป็นตัวเลขหรือชื่ออื่น | ข้อความวิ่งผ่านเส้นทางที่ไม่ได้ผูกชื่อของคุณ | ถามผู้ให้บริการว่าส่งผ่านเส้นทางใด |
| ลูกค้าได้ SMS ชื่อคล้ายบริษัท แต่บริษัทไม่ได้ส่ง | มีผู้แอบอ้าง | เก็บภาพหน้าจอ แจ้งผู้ให้บริการ และประกาศให้ลูกค้ารู้ว่าบริษัทส่งลิงก์จากโดเมนใด |
ลิงก์ใน SMS: จำเป็นแค่ไหน
ผู้ให้บริการต้องตรวจลิงก์ที่แนบทุกครั้งก่อนส่ง [1] ลิงก์จึงเพิ่มเวลาเตรียมทุกแคมเปญ ผู้เขียนแนะนำให้ถามก่อนว่าข้อความนั้นต้องมีลิงก์จริงหรือไม่
- ข้อความแจ้งเตือน เช่น นัดหมายหรือยอดชำระ มักเขียนให้จบในตัวได้ แล้วบอกช่องทางที่ลูกค้ารู้จักอยู่แล้ว เช่น แอปของบริษัท
- ข้อความที่ต้องให้ลูกค้ากดดำเนินการ ใช้ลิงก์ได้ แต่ควรล็อกลิงก์และส่งตรวจล่วงหน้า
- ข้อความที่ขอข้อมูลส่วนตัวหรือรหัส ไม่ควรส่งเป็นลิงก์ใน SMS เลย เพราะเหมือนรูปแบบที่มิจฉาชีพใช้ และทำให้ลูกค้าแยกของจริงกับของปลอมยากขึ้น
ถ้าบริษัทเคยถูกลูกค้ารายงานว่าเป็นเบอร์รบกวน ปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่ SMS อย่างเดียว อ่านการแยกระดับปัญหาได้ในบทความเบอร์ธุรกิจโดนบล็อกหรือขึ้นว่าสแปม และอ่านมาตรการข้ออื่นของประกาศเดียวกันในบทความประกาศ กสทช. 8 มาตรการ