Call center

Inbound Outbound คืออะไร ใน Call Center ต่างกันตรงไหน

ใน call center คำว่า inbound คืองานรับสายที่ลูกค้าโทรเข้ามา ส่วน outbound คืองานที่เจ้าหน้าที่โทรออกหาลูกค้า สองงานนี้ใช้ตัววัด ทักษะ ระบบ คู่สาย และกฎหมายคนละชุด จะรวมเป็นทีมเดียวได้เมื่อสายเข้าคาดการณ์ได้ และระบบกันช่องสายไว้ให้สายเข้าก่อน

จัดทำโดย GW (ร่างด้วย AI ตรวจแหล่งอ้างอิงด้วย AI อีกชุด GW อนุมัติ) · GW Business International · ทะเบียนนิติบุคคล 0105552111558 · ใบอนุญาต กสทช. แบบที่หนึ่ง TEL1/2562/008 · ปรับปรุง 15 พ.ย. 2569

คำว่า inbound และ outbound ใช้ในหลายวงการ เช่น โลจิสติกส์และการท่องเที่ยว บทความนี้พูดถึงความหมายใน call center เท่านั้น ศูนย์แบบ inbound รับสายจำนวนมากที่ลูกค้าโทรเข้ามา ศูนย์แบบ outbound ให้เจ้าหน้าที่โทรออกในนามขององค์กรหรือลูกค้าผู้ว่าจ้าง และศูนย์ที่ทำทั้งสองอย่างเรียกว่า blended [1]

ฟังดูเหมือนต่างกันแค่ทิศของสาย แต่ในการทำงานจริง ทิศของสายเปลี่ยนแทบทุกอย่าง ตั้งแต่ตัวเลขที่ใช้วัด คนที่ควรจ้าง ระบบที่ต้องมี จำนวนช่องสาย ไปจนถึงกฎหมายที่ต้องเช็ก

ใครเป็นคนเริ่มสาย

งานรับสาย ลูกค้าเป็นคนเลือกเวลา องค์กรรู้ได้แค่จากสถิติว่าช่วงไหนสายมักเยอะ งานหลักจึงเป็นการมีคนพร้อมรับให้ทันและแก้เรื่องให้จบ ถ้าคนไม่พอ ผลจะตกที่ลูกค้าทันที คือรอนาน หรือวางสายไปก่อน

งานโทรออก องค์กรเป็นคนเลือกว่าจะโทรหาใคร เมื่อไร และเร็วแค่ไหน ถ้าคนไม่พอ ผลคือโทรได้น้อยลง ลูกค้าไม่ได้เดือดร้อน แต่ถ้าระบบเร่งหมุนเบอร์เกินจำนวนคน ลูกค้าจะรับสายแล้วไม่มีใครพูด และเพราะองค์กรเป็นฝ่ายเริ่ม คำถามเรื่องสิทธิ์ที่จะโทร เช่น ได้รายชื่อมาอย่างไร จึงตกอยู่กับองค์กรทั้งหมด

สองย่อหน้านี้เป็นการสรุปของผู้เขียน และเป็นฐานของตารางถัดไป

ตารางเทียบ 7 ด้าน

ด้านInbound รับสายOutbound โทรออก
เป้าหมายของสายรับให้ทัน แก้เรื่องให้จบติดต่อคนที่ถูกต้อง แล้วได้ผลตามเป้า เช่น ขาย นัดหมาย หรือติดตามเรื่อง
ตัววัดหลักสัดส่วนสายที่รับทันเวลา เวลารอเฉลี่ย สายที่ลูกค้าวางก่อนรับ เรื่องที่จบในครั้งแรกอัตราติดต่อคนที่ถูกต้อง อัตราสายที่ได้ผลสำเร็จ จำนวนสายต่อชั่วโมง สัดส่วนรายชื่อที่ติดต่อแล้ว [2]
ทักษะของคนฟัง จับประเด็น รู้ระบบหลังบ้าน แก้ปัญหาในสายเปิดสายให้ปลายทางอยากฟังต่อ รับคำปฏิเสธ ตอบข้อโต้แย้ง
ระบบหลักเมนูเสียง ตัวกระจายสายและคิวตัวหมุนเบอร์ การจัดการรายชื่อ รายชื่อห้ามโทร
คู่สายช่องพอรับช่วงพีค และเบอร์ที่ลูกค้าจำได้ช่องตามจำนวนคนคูณจำนวนสายที่หมุนต่อคน และเบอร์แสดงที่โทรกลับได้
กฎหมายที่ต้องเช็กการแจ้งเมื่อเก็บข้อมูลและบันทึกเสียงเรื่องเดียวกัน บวกที่มาของรายชื่อ สิทธิคัดค้าน และการจดทะเบียนตลาดแบบตรงเมื่อเสนอขายผู้บริโภค
ปัญหาที่เจอบ่อยลูกค้ารอนาน วางสาย โทรซ้ำข้อร้องเรียน สายเงียบ เบอร์ถูกผู้ให้บริการคัดกรอง

แถวที่ไม่มีเลขอ้างอิงเป็นการสรุปของผู้เขียน รายละเอียดของแต่ละแถวอยู่ในหัวข้อถัดไป

ตัววัดคนละชุด อย่าเอามาปนกัน

ตัววัดของงานรับสาย เช่น service level และสายที่ลูกค้าวางก่อนรับ มีสูตรและตัวอย่างอยู่ในบทความ KPI ของ call center แล้ว ส่วนงานโทรออก บทความในวงการนิยามตัววัดหลักไว้ดังนี้ [2]

  • Right party contact rate: สัดส่วนสายโทรออกที่ไปถึงคนที่ตั้งใจจะคุยด้วย
  • Conversion rate: สัดส่วนสายโทรออกที่ได้ผลสำเร็จ เช่น ขายได้หรือได้นัดหมาย
  • Dial-to-connect ratio: ต้องหมุนกี่ครั้งจึงได้คุยกับคนจริง
  • Lead penetration rate: สัดส่วนรายชื่อที่ติดต่อแล้วภายในช่วงเวลาที่กำหนด

กับดักเรื่องตัวหาร

ตัวอย่างสมมติ ทีมหมุนเบอร์ 2,000 ครั้งในหนึ่งวัน ได้คุยกับคนที่ถูกต้อง 400 ราย และปิดการขายได้ 40 ราย

  • ถ้าหารด้วยครั้งที่หมุน จะได้ 40 ÷ 2,000 × 100 = 2%
  • ถ้าหารด้วยคนที่ได้คุย จะได้ 40 ÷ 400 × 100 = 10%
  • อัตราติดต่อคนที่ถูกต้องคือ 400 ÷ 2,000 × 100 = 20%

ตัวเลข 2% กับ 10% มาจากวันเดียวกัน ถ้าทีมหนึ่งรายงานแบบแรก อีกทีมรายงานแบบหลัง ผู้บริหารจะสรุปผิดว่าทีมหลังเก่งกว่า 5 เท่า วิธีที่ช่วยได้คือรายงานคู่กันเสมอ อัตราติดต่อได้บอกคุณภาพของรายชื่อ อัตราสำเร็จต่อคนที่ได้คุยบอกคุณภาพของการคุย ถ้าตัวแรกต่ำ อย่าเพิ่งโทษคนโทร (ความเห็นของผู้เขียน)

อีกกับดักคือเอาตัววัดของงานหนึ่งไปบีบอีกงาน เช่น ใช้เวลาจัดการเฉลี่ยของงานรับสายไปกดทีมขาย ทั้งที่สายขายที่ดีอาจต้องคุยนานกว่า หรือเอาจำนวนสายต่อชั่วโมงของทีมขายไปใช้กับทีมรับเรื่องร้องเรียน (ความเห็นของผู้เขียน) และอย่าสับสนระหว่างสายที่ลูกค้าวางระหว่างรอคิวในงานรับสาย กับสายทิ้งของระบบโทรออกที่ลูกค้ารับแล้วไม่มีเจ้าหน้าที่รับต่อ สองตัวนี้ใช้ตัวหารคนละแบบ อ่านต่อในบทความ Auto dialer คืออะไร

คู่สาย: คิดแยกแต่ละงาน แล้วค่อยรวม

งานรับสายคิดจำนวนช่องจากปริมาณสายในชั่วโมงพีค โดยนับเวลาฟังเมนูและรอคิวด้วย วิธีคิดอยู่ในบทความ SIP Trunk คืออะไร ส่วนงานโทรออก ผู้เขียนแนะนำให้คิดจากจำนวนเจ้าหน้าที่คูณจำนวนสายที่ระบบหมุนต่อคนในโหมดที่เลือก

ตัวอย่างสมมติ บริษัทหนึ่งคำนวณแล้วว่าสายเข้าช่วงพีคต้องใช้ 12 ช่อง และมีทีมโทรออก 10 คน

แบบการหมุนของทีมโทรออกช่องของงานโทรออกรวมกับสายเข้าE1 หนึ่งวงจรที่มี 30 ช่องพอไหม
หมุน 1 สายต่อคน10 × 1 = 1012 + 10 = 22พอ
หมุนเฉลี่ย 2.5 สายต่อคน (สมมติ)10 × 2.5 = 2512 + 25 = 37ไม่พอ ต้องเพิ่มช่อง

ตัวเลข 30 ช่องมาจาก E1 แบบ PRI ที่มี 30 ช่องสื่อสารกับ 1 ช่องควบคุม [3]

ถ้างานรับสายและงานโทรออกใช้คู่สายชุดเดียวกัน ให้ตั้งเพดานช่องที่ตัวหมุนเบอร์ใช้ได้ ในตัวอย่างนี้ ถ้ามี 30 ช่องและกันไว้ให้สายเข้า 12 ช่อง ตัวหมุนเบอร์จะใช้ได้ไม่เกิน 30 − 12 = 18 ช่อง ถ้าไม่ตั้งเพดาน ช่วงแคมเปญเร่งยอด ลูกค้าที่โทรเข้ามาอาจได้สัญญาณไม่ว่างทั้งที่มีเจ้าหน้าที่ว่าง (ความเห็นของผู้เขียน)

เบอร์ที่ใช้ในแต่ละงาน

งานรับสายต้องการเบอร์ที่ลูกค้าจำได้และใช้ได้นาน งานโทรออกต้องการเบอร์แสดงผลที่องค์กรมีสิทธิ์ใช้ และเมื่อลูกค้าโทรกลับต้องติดต่อองค์กรได้ ไม่ใช่โทรกลับแล้วเงียบ (ความเห็นของผู้เขียน)

งานโทรออกปริมาณสูงยังต้องรู้มาตรการของ กสทช. ตามประกาศที่ลงราชกิจจานุเบกษาเมื่อ 29 สิงหาคม 2568 และมีผลวันถัดมา ผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ต้องตรวจสอบคัดกรองผู้ใช้บริการที่มีลักษณะผิดปกติ โดยดูจากจำนวนครั้งที่โทรออก พื้นที่การโทร ข้อมูลลูกค้า และอุปกรณ์ที่ใช้โทรออก เพื่อพิจารณาระงับการใช้บริการ [4][9] คำว่าผู้ใช้บริการในประกาศนี้หมายถึงผู้ใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ ทั้งแบบเติมเงินและรายเดือน [9] มาตรการข้อนี้จึงเกี่ยวกับเบอร์มือถือที่ใช้โทรออก ไม่ได้เขียนถึงคู่สายองค์กรโดยตรง แต่ข้อ 4 ของประกาศเดียวกันให้ผู้รับใบอนุญาตบริการโทรคมนาคมอื่นระงับบริการเมื่อได้รับคำสั่งจากสำนักงาน กสทช. ด้วย [9] ทีมที่โทรออกจำนวนมากจึงควรใช้เบอร์ที่ยืนยันตัวตนในนามองค์กรให้ครบ และแจ้งลักษณะงานกับผู้ให้บริการไว้ล่วงหน้า (ความเห็นของผู้เขียน) ขั้นตอนเมื่อเบอร์ถูกระงับอยู่ในบทความเบอร์ธุรกิจโดนบล็อก

กฎหมายที่ต่างกัน

หัวข้อนี้เป็นข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมาย

ทั้งสองงาน: ถ้าบันทึกเสียงหรือเก็บข้อมูลลูกค้าในสาย ผู้ควบคุมข้อมูลต้องแจ้งเจ้าของข้อมูลก่อนหรือขณะเก็บ ทั้งวัตถุประสงค์ ระยะเวลาเก็บ และสิทธิของเจ้าของข้อมูล (PDPA มาตรา 23) [5] รายละเอียดอยู่ในบทความบันทึกเสียงสนทนาตาม PDPA

งานโทรออกมีเพิ่มอีก 3 เรื่อง

  • ที่มาของรายชื่อ: การใช้หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลต้องได้รับความยินยอม เว้นแต่เข้าข้อยกเว้นที่กฎหมายกำหนด (มาตรา 27) [5] ถ้าบอกไม่ได้ว่ารายชื่อชุดนั้นมาจากไหนและใช้ฐานอะไร ผู้เขียนแนะนำว่าไม่ควรโทร
  • สิทธิคัดค้าน: เจ้าของข้อมูลคัดค้านการใช้ข้อมูลเพื่อการตลาดแบบตรงได้ และเมื่อคัดค้านแล้ว ผู้ควบคุมข้อมูลต้องแยกข้อมูลนั้นออกจากข้อมูลอื่นอย่างชัดเจนในทันที (มาตรา 32) [5] ผู้เขียนเห็นว่าคำขอที่ลูกค้าบอกเจ้าหน้าที่คนใดคนหนึ่ง จึงควรมีผลกับทุกแคมเปญ
  • ตลาดแบบตรง: บุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคลที่จะประกอบธุรกิจตลาดแบบตรง ต้องยื่นคำขอจดทะเบียนกับสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค ตามพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. 2545 [6] งานโทรออกที่เสนอขายถึงผู้บริโภคจึงต้องตรวจเรื่องนี้ก่อนเริ่ม อ่านต่อในบทความทีมโทรขายต้องจดทะเบียนตลาดแบบตรงไหม

งานรับสายที่มีการเสนอขาย: ถ้าเจ้าหน้าที่รับสายเสนอขายสินค้าเพิ่มระหว่างสาย ส่วนนั้นก็เป็นการเสนอขาย ผู้เขียนเห็นว่าควรตรวจกฎด้านการขายแบบเดียวกับงานโทรออก ไม่ควรถือว่าได้รับยกเว้นเพราะลูกค้าเป็นฝ่ายโทรเข้ามาเอง

แยกทีม หรือรวมทีม

การรวมงานสองแบบเรียกว่า call blending คือให้เจ้าหน้าที่ฝั่งโทรออกรับสายเข้า หรือให้ฝั่งรับสายโทรออก เมื่อสายเข้าน้อย ระบบจะส่งงานโทรออกให้ และเมื่อสายเข้าเพิ่มขึ้น ตัวหมุนเบอร์จะชะลอสายออกลง [7] เหตุผลหลักคือใช้ทั้งทักษะและเวลาว่างของเจ้าหน้าที่ให้คุ้ม [7]

แต่การรวมไม่ได้เหมาะทุกที่ ผู้ให้ความเห็นรายหนึ่งในบทความที่รวบรวมความเห็นของผู้ขายระบบเห็นว่า การรวมงานมักได้ผลดีกว่าในศูนย์ขนาดใหญ่ที่มีเจ้าหน้าที่มาก การหมุนเบอร์อัตโนมัติต้องมีกลุ่มเจ้าหน้าที่ขนาดใหญ่จึงทำงานได้ดี และหาคนที่ถนัดทั้งงานบริการและงานขายได้ยากกว่า [8] แหล่งที่อธิบายการรวมงานเองก็แนะนำให้แบ่งเจ้าหน้าที่เป็น 3 กลุ่ม คือ รับสาย โทรออก และกลุ่มที่ทำทั้งสองอย่าง [7]

ตารางนี้เป็นแนวทางของผู้เขียน ไม่ใช่เกณฑ์มาตรฐาน

ลักษณะงานแนะนำเหตุผล
สายเข้าขึ้นลงคาดไม่ได้ และต้องรับทันที เช่น แจ้งเหตุแยกทีม ใช้กลุ่มที่ทำได้ทั้งสองงานเป็นตัวเสริมไม่ควรมีช่วงที่คนถูกดึงไปโทรออกตอนสายด่วนเข้า
สายเข้ามีช่วงเงียบชัด เช่น บ่ายวันธรรมดารวมบางส่วนตามช่วงเวลาใช้ช่วงเงียบโทรตามเรื่องค้าง
งานโทรออกเป็นงานบริการ เช่น ยืนยันนัด ติดตามเรื่องที่ค้างรวมได้ง่ายทักษะและข้อมูลใกล้กับงานรับสาย
งานโทรออกเป็นงานขายกับรายชื่อใหม่แยกทีมหาคนที่ถนัดทั้งงานบริการและงานขายได้ยาก [8] และตัววัดคนละชุด
ใช้ predictive dialerแยกกลุ่มโทรออกต้องมีกลุ่มเจ้าหน้าที่ขนาดใหญ่ [8]
ทีมเล็กราว 10 คนหรือน้อยกว่าให้คนเดียวกันทำทั้งสองงาน แต่แบ่งเป็นช่วงเวลาตายตัวสลับตามตารางคุมง่ายกว่าให้ระบบสลับเอง

ตัวเลข 10 คนเป็นค่าที่ผู้เขียนเลือกไว้เป็นจุดเริ่มคิด

ตกลงให้ชัดก่อนรวมทีม

  • คิวสายเข้าถึงระดับไหน ระบบหรือหัวหน้าต้องหยุดดึงคนไปโทรออก เขียนเป็นตัวเลขที่ทุกคนรู้
  • นัดโทรกลับต้องไม่หายระหว่างที่เจ้าหน้าที่สลับงาน [7]
  • รายงานผลของแต่ละคนแยกตามงาน ไม่เฉลี่ยรวมกัน
  • กันช่องสายไว้ให้สายเข้าตามวิธีคิดด้านบน
  • เมื่อลูกค้าโทรกลับเบอร์ที่แสดงตอนโทรออก สายต้องเข้าคิวที่มีคนรับ
  • ใช้รายชื่อห้ามโทรชุดเดียวกันทุกงาน

สัญญาณว่าโครงทีมที่ใช้อยู่ไม่เข้ากับงานแล้ว

สิ่งที่เห็นสาเหตุที่น่าสงสัยลองปรับ
สายที่ลูกค้าวางก่อนรับพุ่งขึ้นในช่วงที่ทีมโทรออกดึงคนไปโทรออกทั้งที่คิวสายเข้ายังไม่ว่างตั้งเกณฑ์คิวก่อนสลับงาน
ลูกค้าได้สัญญาณไม่ว่างช่วงมีแคมเปญตัวหมุนเบอร์ใช้ช่องสายจนหมดตั้งเพดานช่องของงานโทรออก
ยอดของทีมโทรออกลดลงหลังรวมทีมสลับงานถี่จนเจ้าหน้าที่ไม่ได้จังหวะสลับเป็นช่วงเวลาที่ยาวขึ้น
ลูกค้าโทรกลับเบอร์ที่แสดงแล้วไม่มีใครรับเบอร์แสดงไม่ได้ผูกกับคิวสายเข้าผูกเบอร์แสดงกับคิวที่มีคนรับ
เจ้าหน้าที่กลุ่มที่ทำสองงานลาออกมากกว่ากลุ่มอื่นภาระสองทักษะ และตัววัดไม่ตรงงานทบทวนตัววัดและการอบรมของกลุ่มนี้

ตารางนี้เป็นแนวทางของผู้เขียน ใช้เป็นจุดเริ่มหาสาเหตุ ก่อนเปลี่ยนโครงทีม ให้ดูข้อมูลรายช่วงเวลาย้อนหลังอย่างน้อย 2 สัปดาห์ (ตัวเลขที่ผู้เขียนแนะนำ)

แหล่งข้อมูล

ติดต่อ

เล่าโจทย์งานโทรออกของคุณ แล้วเราจะเสนอรูปแบบคู่สายเป็นลายลักษณ์อักษร

จำนวนพนักงาน ประเภทงาน และระบบที่ใช้อยู่ — เท่านี้ก็เริ่มคุยได้ ไม่มีค่าใช้จ่ายในการประเมิน