คำว่า inbound และ outbound ใช้ในหลายวงการ เช่น โลจิสติกส์และการท่องเที่ยว บทความนี้พูดถึงความหมายใน call center เท่านั้น ศูนย์แบบ inbound รับสายจำนวนมากที่ลูกค้าโทรเข้ามา ศูนย์แบบ outbound ให้เจ้าหน้าที่โทรออกในนามขององค์กรหรือลูกค้าผู้ว่าจ้าง และศูนย์ที่ทำทั้งสองอย่างเรียกว่า blended [1]
ฟังดูเหมือนต่างกันแค่ทิศของสาย แต่ในการทำงานจริง ทิศของสายเปลี่ยนแทบทุกอย่าง ตั้งแต่ตัวเลขที่ใช้วัด คนที่ควรจ้าง ระบบที่ต้องมี จำนวนช่องสาย ไปจนถึงกฎหมายที่ต้องเช็ก
ใครเป็นคนเริ่มสาย
งานรับสาย ลูกค้าเป็นคนเลือกเวลา องค์กรรู้ได้แค่จากสถิติว่าช่วงไหนสายมักเยอะ งานหลักจึงเป็นการมีคนพร้อมรับให้ทันและแก้เรื่องให้จบ ถ้าคนไม่พอ ผลจะตกที่ลูกค้าทันที คือรอนาน หรือวางสายไปก่อน
งานโทรออก องค์กรเป็นคนเลือกว่าจะโทรหาใคร เมื่อไร และเร็วแค่ไหน ถ้าคนไม่พอ ผลคือโทรได้น้อยลง ลูกค้าไม่ได้เดือดร้อน แต่ถ้าระบบเร่งหมุนเบอร์เกินจำนวนคน ลูกค้าจะรับสายแล้วไม่มีใครพูด และเพราะองค์กรเป็นฝ่ายเริ่ม คำถามเรื่องสิทธิ์ที่จะโทร เช่น ได้รายชื่อมาอย่างไร จึงตกอยู่กับองค์กรทั้งหมด
สองย่อหน้านี้เป็นการสรุปของผู้เขียน และเป็นฐานของตารางถัดไป
ตารางเทียบ 7 ด้าน
| ด้าน | Inbound รับสาย | Outbound โทรออก |
|---|
| เป้าหมายของสาย | รับให้ทัน แก้เรื่องให้จบ | ติดต่อคนที่ถูกต้อง แล้วได้ผลตามเป้า เช่น ขาย นัดหมาย หรือติดตามเรื่อง |
| ตัววัดหลัก | สัดส่วนสายที่รับทันเวลา เวลารอเฉลี่ย สายที่ลูกค้าวางก่อนรับ เรื่องที่จบในครั้งแรก | อัตราติดต่อคนที่ถูกต้อง อัตราสายที่ได้ผลสำเร็จ จำนวนสายต่อชั่วโมง สัดส่วนรายชื่อที่ติดต่อแล้ว [2] |
| ทักษะของคน | ฟัง จับประเด็น รู้ระบบหลังบ้าน แก้ปัญหาในสาย | เปิดสายให้ปลายทางอยากฟังต่อ รับคำปฏิเสธ ตอบข้อโต้แย้ง |
| ระบบหลัก | เมนูเสียง ตัวกระจายสายและคิว | ตัวหมุนเบอร์ การจัดการรายชื่อ รายชื่อห้ามโทร |
| คู่สาย | ช่องพอรับช่วงพีค และเบอร์ที่ลูกค้าจำได้ | ช่องตามจำนวนคนคูณจำนวนสายที่หมุนต่อคน และเบอร์แสดงที่โทรกลับได้ |
| กฎหมายที่ต้องเช็ก | การแจ้งเมื่อเก็บข้อมูลและบันทึกเสียง | เรื่องเดียวกัน บวกที่มาของรายชื่อ สิทธิคัดค้าน และการจดทะเบียนตลาดแบบตรงเมื่อเสนอขายผู้บริโภค |
| ปัญหาที่เจอบ่อย | ลูกค้ารอนาน วางสาย โทรซ้ำ | ข้อร้องเรียน สายเงียบ เบอร์ถูกผู้ให้บริการคัดกรอง |
แถวที่ไม่มีเลขอ้างอิงเป็นการสรุปของผู้เขียน รายละเอียดของแต่ละแถวอยู่ในหัวข้อถัดไป
ตัววัดคนละชุด อย่าเอามาปนกัน
ตัววัดของงานรับสาย เช่น service level และสายที่ลูกค้าวางก่อนรับ มีสูตรและตัวอย่างอยู่ในบทความ KPI ของ call center แล้ว ส่วนงานโทรออก บทความในวงการนิยามตัววัดหลักไว้ดังนี้ [2]
- Right party contact rate: สัดส่วนสายโทรออกที่ไปถึงคนที่ตั้งใจจะคุยด้วย
- Conversion rate: สัดส่วนสายโทรออกที่ได้ผลสำเร็จ เช่น ขายได้หรือได้นัดหมาย
- Dial-to-connect ratio: ต้องหมุนกี่ครั้งจึงได้คุยกับคนจริง
- Lead penetration rate: สัดส่วนรายชื่อที่ติดต่อแล้วภายในช่วงเวลาที่กำหนด
กับดักเรื่องตัวหาร
ตัวอย่างสมมติ ทีมหมุนเบอร์ 2,000 ครั้งในหนึ่งวัน ได้คุยกับคนที่ถูกต้อง 400 ราย และปิดการขายได้ 40 ราย
- ถ้าหารด้วยครั้งที่หมุน จะได้ 40 ÷ 2,000 × 100 = 2%
- ถ้าหารด้วยคนที่ได้คุย จะได้ 40 ÷ 400 × 100 = 10%
- อัตราติดต่อคนที่ถูกต้องคือ 400 ÷ 2,000 × 100 = 20%
ตัวเลข 2% กับ 10% มาจากวันเดียวกัน ถ้าทีมหนึ่งรายงานแบบแรก อีกทีมรายงานแบบหลัง ผู้บริหารจะสรุปผิดว่าทีมหลังเก่งกว่า 5 เท่า วิธีที่ช่วยได้คือรายงานคู่กันเสมอ อัตราติดต่อได้บอกคุณภาพของรายชื่อ อัตราสำเร็จต่อคนที่ได้คุยบอกคุณภาพของการคุย ถ้าตัวแรกต่ำ อย่าเพิ่งโทษคนโทร (ความเห็นของผู้เขียน)
อีกกับดักคือเอาตัววัดของงานหนึ่งไปบีบอีกงาน เช่น ใช้เวลาจัดการเฉลี่ยของงานรับสายไปกดทีมขาย ทั้งที่สายขายที่ดีอาจต้องคุยนานกว่า หรือเอาจำนวนสายต่อชั่วโมงของทีมขายไปใช้กับทีมรับเรื่องร้องเรียน (ความเห็นของผู้เขียน) และอย่าสับสนระหว่างสายที่ลูกค้าวางระหว่างรอคิวในงานรับสาย กับสายทิ้งของระบบโทรออกที่ลูกค้ารับแล้วไม่มีเจ้าหน้าที่รับต่อ สองตัวนี้ใช้ตัวหารคนละแบบ อ่านต่อในบทความ Auto dialer คืออะไร
คู่สาย: คิดแยกแต่ละงาน แล้วค่อยรวม
งานรับสายคิดจำนวนช่องจากปริมาณสายในชั่วโมงพีค โดยนับเวลาฟังเมนูและรอคิวด้วย วิธีคิดอยู่ในบทความ SIP Trunk คืออะไร ส่วนงานโทรออก ผู้เขียนแนะนำให้คิดจากจำนวนเจ้าหน้าที่คูณจำนวนสายที่ระบบหมุนต่อคนในโหมดที่เลือก
ตัวอย่างสมมติ บริษัทหนึ่งคำนวณแล้วว่าสายเข้าช่วงพีคต้องใช้ 12 ช่อง และมีทีมโทรออก 10 คน
| แบบการหมุนของทีมโทรออก | ช่องของงานโทรออก | รวมกับสายเข้า | E1 หนึ่งวงจรที่มี 30 ช่องพอไหม |
|---|
| หมุน 1 สายต่อคน | 10 × 1 = 10 | 12 + 10 = 22 | พอ |
| หมุนเฉลี่ย 2.5 สายต่อคน (สมมติ) | 10 × 2.5 = 25 | 12 + 25 = 37 | ไม่พอ ต้องเพิ่มช่อง |
ตัวเลข 30 ช่องมาจาก E1 แบบ PRI ที่มี 30 ช่องสื่อสารกับ 1 ช่องควบคุม [3]
ถ้างานรับสายและงานโทรออกใช้คู่สายชุดเดียวกัน ให้ตั้งเพดานช่องที่ตัวหมุนเบอร์ใช้ได้ ในตัวอย่างนี้ ถ้ามี 30 ช่องและกันไว้ให้สายเข้า 12 ช่อง ตัวหมุนเบอร์จะใช้ได้ไม่เกิน 30 − 12 = 18 ช่อง ถ้าไม่ตั้งเพดาน ช่วงแคมเปญเร่งยอด ลูกค้าที่โทรเข้ามาอาจได้สัญญาณไม่ว่างทั้งที่มีเจ้าหน้าที่ว่าง (ความเห็นของผู้เขียน)
เบอร์ที่ใช้ในแต่ละงาน
งานรับสายต้องการเบอร์ที่ลูกค้าจำได้และใช้ได้นาน งานโทรออกต้องการเบอร์แสดงผลที่องค์กรมีสิทธิ์ใช้ และเมื่อลูกค้าโทรกลับต้องติดต่อองค์กรได้ ไม่ใช่โทรกลับแล้วเงียบ (ความเห็นของผู้เขียน)
งานโทรออกปริมาณสูงยังต้องรู้มาตรการของ กสทช. ตามประกาศที่ลงราชกิจจานุเบกษาเมื่อ 29 สิงหาคม 2568 และมีผลวันถัดมา ผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ต้องตรวจสอบคัดกรองผู้ใช้บริการที่มีลักษณะผิดปกติ โดยดูจากจำนวนครั้งที่โทรออก พื้นที่การโทร ข้อมูลลูกค้า และอุปกรณ์ที่ใช้โทรออก เพื่อพิจารณาระงับการใช้บริการ [4][9] คำว่าผู้ใช้บริการในประกาศนี้หมายถึงผู้ใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ ทั้งแบบเติมเงินและรายเดือน [9] มาตรการข้อนี้จึงเกี่ยวกับเบอร์มือถือที่ใช้โทรออก ไม่ได้เขียนถึงคู่สายองค์กรโดยตรง แต่ข้อ 4 ของประกาศเดียวกันให้ผู้รับใบอนุญาตบริการโทรคมนาคมอื่นระงับบริการเมื่อได้รับคำสั่งจากสำนักงาน กสทช. ด้วย [9] ทีมที่โทรออกจำนวนมากจึงควรใช้เบอร์ที่ยืนยันตัวตนในนามองค์กรให้ครบ และแจ้งลักษณะงานกับผู้ให้บริการไว้ล่วงหน้า (ความเห็นของผู้เขียน) ขั้นตอนเมื่อเบอร์ถูกระงับอยู่ในบทความเบอร์ธุรกิจโดนบล็อก
กฎหมายที่ต่างกัน
หัวข้อนี้เป็นข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมาย
ทั้งสองงาน: ถ้าบันทึกเสียงหรือเก็บข้อมูลลูกค้าในสาย ผู้ควบคุมข้อมูลต้องแจ้งเจ้าของข้อมูลก่อนหรือขณะเก็บ ทั้งวัตถุประสงค์ ระยะเวลาเก็บ และสิทธิของเจ้าของข้อมูล (PDPA มาตรา 23) [5] รายละเอียดอยู่ในบทความบันทึกเสียงสนทนาตาม PDPA
งานโทรออกมีเพิ่มอีก 3 เรื่อง
- ที่มาของรายชื่อ: การใช้หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลต้องได้รับความยินยอม เว้นแต่เข้าข้อยกเว้นที่กฎหมายกำหนด (มาตรา 27) [5] ถ้าบอกไม่ได้ว่ารายชื่อชุดนั้นมาจากไหนและใช้ฐานอะไร ผู้เขียนแนะนำว่าไม่ควรโทร
- สิทธิคัดค้าน: เจ้าของข้อมูลคัดค้านการใช้ข้อมูลเพื่อการตลาดแบบตรงได้ และเมื่อคัดค้านแล้ว ผู้ควบคุมข้อมูลต้องแยกข้อมูลนั้นออกจากข้อมูลอื่นอย่างชัดเจนในทันที (มาตรา 32) [5] ผู้เขียนเห็นว่าคำขอที่ลูกค้าบอกเจ้าหน้าที่คนใดคนหนึ่ง จึงควรมีผลกับทุกแคมเปญ
- ตลาดแบบตรง: บุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคลที่จะประกอบธุรกิจตลาดแบบตรง ต้องยื่นคำขอจดทะเบียนกับสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค ตามพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. 2545 [6] งานโทรออกที่เสนอขายถึงผู้บริโภคจึงต้องตรวจเรื่องนี้ก่อนเริ่ม อ่านต่อในบทความทีมโทรขายต้องจดทะเบียนตลาดแบบตรงไหม
งานรับสายที่มีการเสนอขาย: ถ้าเจ้าหน้าที่รับสายเสนอขายสินค้าเพิ่มระหว่างสาย ส่วนนั้นก็เป็นการเสนอขาย ผู้เขียนเห็นว่าควรตรวจกฎด้านการขายแบบเดียวกับงานโทรออก ไม่ควรถือว่าได้รับยกเว้นเพราะลูกค้าเป็นฝ่ายโทรเข้ามาเอง
แยกทีม หรือรวมทีม
การรวมงานสองแบบเรียกว่า call blending คือให้เจ้าหน้าที่ฝั่งโทรออกรับสายเข้า หรือให้ฝั่งรับสายโทรออก เมื่อสายเข้าน้อย ระบบจะส่งงานโทรออกให้ และเมื่อสายเข้าเพิ่มขึ้น ตัวหมุนเบอร์จะชะลอสายออกลง [7] เหตุผลหลักคือใช้ทั้งทักษะและเวลาว่างของเจ้าหน้าที่ให้คุ้ม [7]
แต่การรวมไม่ได้เหมาะทุกที่ ผู้ให้ความเห็นรายหนึ่งในบทความที่รวบรวมความเห็นของผู้ขายระบบเห็นว่า การรวมงานมักได้ผลดีกว่าในศูนย์ขนาดใหญ่ที่มีเจ้าหน้าที่มาก การหมุนเบอร์อัตโนมัติต้องมีกลุ่มเจ้าหน้าที่ขนาดใหญ่จึงทำงานได้ดี และหาคนที่ถนัดทั้งงานบริการและงานขายได้ยากกว่า [8] แหล่งที่อธิบายการรวมงานเองก็แนะนำให้แบ่งเจ้าหน้าที่เป็น 3 กลุ่ม คือ รับสาย โทรออก และกลุ่มที่ทำทั้งสองอย่าง [7]
ตารางนี้เป็นแนวทางของผู้เขียน ไม่ใช่เกณฑ์มาตรฐาน
| ลักษณะงาน | แนะนำ | เหตุผล |
|---|
| สายเข้าขึ้นลงคาดไม่ได้ และต้องรับทันที เช่น แจ้งเหตุ | แยกทีม ใช้กลุ่มที่ทำได้ทั้งสองงานเป็นตัวเสริม | ไม่ควรมีช่วงที่คนถูกดึงไปโทรออกตอนสายด่วนเข้า |
| สายเข้ามีช่วงเงียบชัด เช่น บ่ายวันธรรมดา | รวมบางส่วนตามช่วงเวลา | ใช้ช่วงเงียบโทรตามเรื่องค้าง |
| งานโทรออกเป็นงานบริการ เช่น ยืนยันนัด ติดตามเรื่องที่ค้าง | รวมได้ง่าย | ทักษะและข้อมูลใกล้กับงานรับสาย |
| งานโทรออกเป็นงานขายกับรายชื่อใหม่ | แยกทีม | หาคนที่ถนัดทั้งงานบริการและงานขายได้ยาก [8] และตัววัดคนละชุด |
| ใช้ predictive dialer | แยกกลุ่มโทรออก | ต้องมีกลุ่มเจ้าหน้าที่ขนาดใหญ่ [8] |
| ทีมเล็กราว 10 คนหรือน้อยกว่า | ให้คนเดียวกันทำทั้งสองงาน แต่แบ่งเป็นช่วงเวลาตายตัว | สลับตามตารางคุมง่ายกว่าให้ระบบสลับเอง |
ตัวเลข 10 คนเป็นค่าที่ผู้เขียนเลือกไว้เป็นจุดเริ่มคิด
ตกลงให้ชัดก่อนรวมทีม
- คิวสายเข้าถึงระดับไหน ระบบหรือหัวหน้าต้องหยุดดึงคนไปโทรออก เขียนเป็นตัวเลขที่ทุกคนรู้
- นัดโทรกลับต้องไม่หายระหว่างที่เจ้าหน้าที่สลับงาน [7]
- รายงานผลของแต่ละคนแยกตามงาน ไม่เฉลี่ยรวมกัน
- กันช่องสายไว้ให้สายเข้าตามวิธีคิดด้านบน
- เมื่อลูกค้าโทรกลับเบอร์ที่แสดงตอนโทรออก สายต้องเข้าคิวที่มีคนรับ
- ใช้รายชื่อห้ามโทรชุดเดียวกันทุกงาน
สัญญาณว่าโครงทีมที่ใช้อยู่ไม่เข้ากับงานแล้ว
| สิ่งที่เห็น | สาเหตุที่น่าสงสัย | ลองปรับ |
|---|
| สายที่ลูกค้าวางก่อนรับพุ่งขึ้นในช่วงที่ทีมโทรออก | ดึงคนไปโทรออกทั้งที่คิวสายเข้ายังไม่ว่าง | ตั้งเกณฑ์คิวก่อนสลับงาน |
| ลูกค้าได้สัญญาณไม่ว่างช่วงมีแคมเปญ | ตัวหมุนเบอร์ใช้ช่องสายจนหมด | ตั้งเพดานช่องของงานโทรออก |
| ยอดของทีมโทรออกลดลงหลังรวมทีม | สลับงานถี่จนเจ้าหน้าที่ไม่ได้จังหวะ | สลับเป็นช่วงเวลาที่ยาวขึ้น |
| ลูกค้าโทรกลับเบอร์ที่แสดงแล้วไม่มีใครรับ | เบอร์แสดงไม่ได้ผูกกับคิวสายเข้า | ผูกเบอร์แสดงกับคิวที่มีคนรับ |
| เจ้าหน้าที่กลุ่มที่ทำสองงานลาออกมากกว่ากลุ่มอื่น | ภาระสองทักษะ และตัววัดไม่ตรงงาน | ทบทวนตัววัดและการอบรมของกลุ่มนี้ |
ตารางนี้เป็นแนวทางของผู้เขียน ใช้เป็นจุดเริ่มหาสาเหตุ ก่อนเปลี่ยนโครงทีม ให้ดูข้อมูลรายช่วงเวลาย้อนหลังอย่างน้อย 2 สัปดาห์ (ตัวเลขที่ผู้เขียนแนะนำ)