Call center

QA Call Center คืออะไร ตั้งแบบฟอร์ม สุ่มกี่สาย โค้ชอย่างไร

QA ใน call center คือการฟังสายจริงแล้วให้คะแนนตามเกณฑ์ที่ตกลงกันไว้ เพื่อรู้ว่าต้องโค้ชใครเรื่องไหน และกระบวนการไหนทำให้หลายคนพลาดเหมือนกัน จำนวนสายที่ต้องสุ่มขึ้นกับคำถามที่อยากตอบ ภาพรวมทั้งทีมต้องใช้สายสุ่มหลักร้อย ส่วนการโค้ชรายคนใช้ไม่กี่สายที่เลือกให้มีเรื่องเรียนรู้

จัดทำโดย GW (ร่างด้วย AI ตรวจแหล่งอ้างอิงด้วย AI อีกชุด GW อนุมัติ) · GW Business International · ทะเบียนนิติบุคคล 0105552111558 · ใบอนุญาต กสทช. แบบที่หนึ่ง TEL1/2562/008 · ปรับปรุง 15 พ.ย. 2569

QA (quality assurance) ใน call center คือการฟังหรือตรวจสายที่เกิดขึ้นจริง แล้วให้คะแนนตามเกณฑ์ที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้า แหล่งในวงการนับระบบบันทึกเสียงและติดตามสาย รวมทั้งระบบวิเคราะห์เสียงที่ใช้ติดตามผลงานเจ้าหน้าที่ เป็นเทคโนโลยีของ call center [1] แต่เครื่องมือเป็นแค่ส่วนหนึ่ง ผลที่ผู้จัดการต้องการจาก QA มี 2 อย่าง คือรู้ว่าต้องโค้ชใครเรื่องไหน และรู้ว่ากระบวนการไหนทำให้หลายคนพลาดเหมือนกัน

บทความนี้เขียนสำหรับผู้จัดการที่จะตั้งหรือปรับระบบ QA ครอบคลุม 5 เรื่อง คือ ตรวจอะไร สุ่มกี่สาย ทำให้ผู้ตรวจให้คะแนนตรงกันอย่างไร เปลี่ยนคะแนนเป็นการโค้ชอย่างไร และใช้ไฟล์เสียงอย่างไรให้ไม่ขัด PDPA

QA ตอบคำถามที่ KPI ตอบไม่ได้

ตัวเลขจากระบบ เช่น เวลาจัดการเฉลี่ย หรือสายที่ลูกค้าวางก่อนรับ บอกว่าเร็วแค่ไหนและมากแค่ไหน แต่ไม่บอกว่าในสายพูดอะไร สายที่สั้นอาจสั้นเพราะเจ้าหน้าที่ตอบเก่ง หรือเพราะตอบไม่ครบแล้วรีบวาง QA คือการเปิดฟังเพื่อแยกสองกรณีนี้ออกจากกัน (ความเห็นของผู้เขียน) ความหมายและสูตรของตัวเลขจากระบบอยู่ในบทความ KPI ของ call center

ตรวจอะไร: ออกแบบแบบฟอร์มให้คะแนน

แหล่งในวงการแบ่งเกณฑ์ในแบบฟอร์มเป็น 3 ด้าน คือ ด้านลูกค้า ด้านบริษัท และด้านการสื่อสารกับลูกค้า (engagement) [2] หลายศูนย์ให้น้ำหนักสามด้านเท่ากัน แต่อุตสาหกรรมที่เน้นการปฏิบัติตามกฎ เช่น ธนาคาร อาจให้น้ำหนักด้านบริษัทมากกว่า [2] แหล่งเดียวกันแนะนำให้ผสมคำถามแบบใช่หรือไม่ใช่กับแบบให้ระดับ เพราะบางเรื่องตอบแค่ใช่หรือไม่ใช่ได้ยาก ให้มีช่อง "ไม่เกี่ยว" ทุกข้อ และให้ดูว่าข้อไหนสำคัญจากมุมของลูกค้า เช่น จัดกลุ่มคุยกับลูกค้า [2]

จำนวนข้อในแต่ละที่ต่างกันมาก ผู้เชี่ยวชาญรายหนึ่งระบุว่าศูนย์ส่วนใหญ่มี 30–50 ข้อ และต่างกันไปตามอุตสาหกรรม [3] ผู้เขียนเห็นว่าทีมที่เพิ่งเริ่มควรเริ่มด้วยข้อที่น้อยกว่านั้น แล้วค่อยเพิ่มเมื่อผู้ตรวจให้คะแนนตรงกันแล้ว

ตัวอย่างแบบฟอร์ม 10 ข้อ

ตัวอย่างนี้ผู้เขียนจัดทำสำหรับงานรับสายบริการทั่วไป ให้ปรับข้อและถ้อยคำตามงานจริง

ด้านข้อวิธีให้คะแนนผ่านเมื่อ
บริษัท1. แจ้งการบันทึกเสียงตามข้อความที่กำหนดใช่ / ไม่ใช่ / ไม่เกี่ยวพูดครบก่อนเข้าเรื่อง หรือระบบเล่นข้อความแล้ว
บริษัท2. ยืนยันตัวตนก่อนเปิดเผยข้อมูลบัญชีใช่ / ไม่ใช่ / ไม่เกี่ยวถามครบตามขั้นตอนก่อนบอกข้อมูล
บริษัท3. ข้อมูลสินค้า เงื่อนไข และค่าใช้จ่ายตรงกับคู่มือใช่ / ไม่ใช่ไม่มีข้อมูลผิด และไม่ขาดจุดสำคัญ
บริษัท4. บันทึกผลลงระบบครบและถูกหมวดใช่ / ไม่ใช่คนถัดไปอ่านแล้วทำงานต่อได้
ลูกค้า5. เข้าใจเรื่องที่ลูกค้าต้องการ ถามเพิ่มเมื่อไม่ชัด0 / 1 / 2ทวนเรื่องแล้วลูกค้ายืนยัน
ลูกค้า6. แก้เรื่องจบ หรือบอกขั้นต่อไปและเวลาให้ชัด0 / 1 / 2ลูกค้ารู้ว่าจะเกิดอะไรต่อ เมื่อไร
ลูกค้า7. ลูกค้าไม่ต้องเล่าซ้ำหลังโอนสายใช่ / ไม่ใช่ / ไม่เกี่ยวสรุปเรื่องให้คนรับต่อก่อนโอน
การสื่อสาร8. ใช้คำที่ลูกค้าเข้าใจ ไม่ใช้ศัพท์ภายใน0 / 1 / 2ลูกค้าไม่ต้องถามความหมาย
การสื่อสาร9. ฟังจบก่อนตอบ ไม่พูดแทรก0 / 1 / 2ไม่มีช่วงที่พูดทับลูกค้า
การสื่อสาร10. พักสายโดยบอกเหตุและเวลาใช่ / ไม่ใช่ / ไม่เกี่ยวบอกก่อนพัก และกลับมาตามเวลาที่บอก

วิธีให้คะแนนในตัวอย่างนี้ ข้อแบบใช่หรือไม่ใช่ ตอบใช่ได้ 2 คะแนน ไม่ใช่ได้ 0 ข้อแบบ 0 ถึง 2 ต้องเขียนคำอธิบายของแต่ละระดับไว้ให้ผู้ตรวจทุกคนใช้ตรงกัน ส่วนข้อ 1 ถึง 3 ถ้าไม่ผ่าน ให้แจ้งหัวหน้าทันทีและรายงานแยก ไม่เฉลี่ยรวมกับข้ออื่น เพราะคะแนนรวมที่ดีอาจกลบการแจ้งบันทึกเสียงที่ขาดหายไป (ความเห็นของผู้เขียน)

ข้อที่ไม่เกี่ยว ต้องตัดออกจากตัวหาร

คะแนน (%) = คะแนนที่ได้ ÷ คะแนนเต็มของเฉพาะข้อที่เกี่ยวกับสายนั้น × 100

ตัวอย่างสมมติ สายหนึ่งไม่มีการโอนและไม่มีการพักสาย ข้อ 7 กับข้อ 10 จึงไม่เกี่ยว เหลือ 8 ข้อ คะแนนเต็ม 8 × 2 = 16 คะแนน เจ้าหน้าที่ได้ 13 คะแนน

  • นับถูก: 13 ÷ 16 × 100 = 81.25 หรือราว 81%
  • ถ้านับข้อที่ไม่เกี่ยวเป็นศูนย์: 13 ÷ 20 × 100 = 65%
  • ถ้าให้ข้อที่ไม่เกี่ยวได้เต็ม: (13 + 4) ÷ 20 × 100 = 85%

สายเดียวกันได้คะแนนต่างกันถึง 20 จุดตามวิธีนับ ถ้าผู้ตรวจแต่ละคนนับไม่เหมือนกัน การเทียบเจ้าหน้าที่จะไม่ยุติธรรม จึงต้องเขียนวิธีนับไว้ในคู่มือการให้คะแนน

สุ่มกี่สาย: เริ่มจากคำถามที่อยากตอบ

ไม่มีตัวเลขกลางที่ทุกศูนย์ใช้ บทความที่รวบรวมความเห็นของคนในวงการมีตั้งแต่ 5–6 สายต่อคน อย่างน้อย 10 สายต่อคนต่อเดือนและเพิ่มให้คนที่มีปัญหาด้านคุณภาพ ไปจนถึงอย่างน้อย 8% ของสายเข้าทั้งหมด [4] ตัวเลขต่างกันมากเพราะแต่ละที่ตอบคำถามคนละข้อ ผู้ให้ความเห็นในบทความเดียวกันแยกไว้ว่า ถ้าจะดูภาพรวมทั้งศูนย์ ให้สุ่มสายจากทุกคน แต่ถ้าจะประเมินผลงานรายคน ทฤษฎีการสุ่มตัวอย่างใช้ไม่ได้ และจำนวนสายควรขึ้นกับผลงานปัจจุบันของคนนั้น [4]

คำถามที่ 1: ทั้งทีมทำข้อนี้ผ่านกี่เปอร์เซ็นต์

เช่น อยากรู้ว่าสายทั้งเดือนแจ้งการบันทึกเสียงครบกี่เปอร์เซ็นต์ คำถามแบบนี้ใช้สูตรขนาดตัวอย่างสำหรับประมาณสัดส่วนได้ [5]

จำนวนสายที่ต้องสุ่ม = Z × Z × p × (1 − p) ÷ (E × E)

  • Z คือค่าตามระดับความเชื่อมั่น ช่วงความเชื่อมั่น 95% ใช้ 1.96 [5]
  • p คือสัดส่วนที่คาดไว้ ถ้าไม่รู้ให้ใช้ 0.5 ซึ่งให้ความแปรปรวนสูงสุด จึงเป็นค่าที่ระวังที่สุด [5]
  • E คือความคลาดเคลื่อนที่ยอมรับได้ เช่น ±5 จุด ใช้ 0.05

แทนค่า Z = 1.96 และ p = 0.5 จะได้ตัวตั้ง 1.96 × 1.96 × 0.5 × 0.5 = 0.9604

ความคลาดเคลื่อนที่ยอมรับคำนวณสายที่ต้องสุ่ม (ปัดขึ้น)
±5 จุด0.9604 ÷ 0.0025 = 384.16385
±10 จุด0.9604 ÷ 0.01 = 96.0497
±15 จุด0.9604 ÷ 0.0225 ≈ 42.6843
±20 จุด0.9604 ÷ 0.04 = 24.0125

แถวแรกสอดคล้องกับที่คนในวงการบอกว่าราว 400 สายให้ความแม่นยำ ±5% [4] และกับกฎอย่างง่ายว่า ที่ขอบเขต 5% ต้องใช้ราว 400 ตัวอย่าง [5] เงื่อนไขสำคัญคือสายต้องสุ่มจริงจากทุกคน ทุกกะ และทุกประเภทสาย ถ้าเลือกเฉพาะสายที่น่าสงสัย ผลจะเอียงไปทางแย่ (ความเห็นของผู้เขียน)

คำถามที่ 2: คนนี้ต้องโค้ชเรื่องอะไร

ลองกลับสูตร ความคลาดเคลื่อนเท่ากับ Z คูณรากที่สองของ p × (1 − p) ÷ n [5] ถ้าสุ่มคนละ 5 สาย จะได้ 0.25 ÷ 5 = 0.05 รากที่สองได้ราว 0.224 คูณ 1.96 ได้ราว 0.44 หรือราว ±44 จุด ตัวเลขนี้เป็นค่าประมาณอย่างหยาบ เพราะสูตรนี้ใช้ได้ดีกับตัวอย่างขนาดใหญ่ และคิดที่ p = 0.5 (หมายเหตุของผู้เขียน)

แปลว่า 5 สายบอกไม่ได้ว่าเจ้าหน้าที่คนนี้ทำข้อหนึ่งผ่านกี่เปอร์เซ็นต์ และใช้เรียงลำดับเจ้าหน้าที่ไม่ได้ ซึ่งตรงกับความเห็นในวงการที่ว่าทฤษฎีการสุ่มใช้กับการประเมินรายคนไม่ได้ [4] แต่ 5 สายมีประโยชน์อีกแบบ คือหาเรื่องที่จะโค้ช ผู้เขียนจึงแนะนำให้เลือกสายสำหรับโค้ชแบบเจาะจงผสมกับแบบสุ่ม

  • สายที่ใช้เวลานานผิดปกติ หรือสั้นผิดปกติ
  • สายที่ลูกค้าโทรกลับมาเรื่องเดิมภายในไม่กี่วัน
  • สายที่ถูกโอนหลายทอด
  • สายที่มีข้อร้องเรียนตามมา
  • สายที่ไม่มีอะไรผิดปกติ สุ่มมาเทียบ เพื่อไม่ให้ภาพเอียง

คิดเวลาที่ต้องใช้ก่อนตั้งเป้า

ตัวอย่างสมมติ ทีม 25 คน ฟังคนละ 6 สายต่อเดือน แบ่งเป็นสายสุ่ม 4 สายและสายเจาะจง 2 สาย สายยาวเฉลี่ย 5 นาที บวกเวลากรอกแบบฟอร์มและเขียนความเห็นอีก 10 นาที รวม 15 นาทีต่อสาย โค้ชคนละ 20 นาทีต่อเดือน และมีผู้ตรวจ 4 คน ประชุมปรับเกณฑ์เดือนละ 1 ครั้ง ครั้งละ 60 นาที

งานคำนวณเวลาต่อเดือน
ฟังและให้คะแนน25 × 6 = 150 สาย และ 150 × 15 = 2,250 นาที37.5 ชั่วโมง
โค้ชรายคน25 คน × 20 นาที = 500 นาทีราว 8.3 ชั่วโมง
ประชุมปรับเกณฑ์ให้ตรงกันผู้ตรวจ 4 คน × 60 นาที = 240 นาที4 ชั่วโมง
รวม37.5 + 8.3 + 4ราว 49.8 ชั่วโมง

ตัวอย่างนี้ใช้เวลาราว 50 ชั่วโมงต่อเดือน ถ้าไม่มีใครถูกกันเวลาไว้ทำ QA แผนนี้จะอยู่แค่บนกระดาษ การแบ่งสายสุ่มไว้ 4 สายต่อคน ได้สายสุ่มรวม 25 × 4 = 100 สาย ใกล้เคียงกับ 97 สายที่ต้องใช้เพื่อดูภาพรวมทั้งทีมที่ ±10 จุด จึงพอใช้ดูภาพรวมทั้งทีมแบบประมาณได้ด้วย ถ้าแต่ละคนรับสายจำนวนใกล้กัน เพราะการสุ่มคนละเท่ากันทำให้คนที่รับสายมากถูกนับน้อยกว่าสัดส่วนจริง (ความเห็นของผู้เขียน) และข้อที่มีคำตอบ "ไม่เกี่ยว" จะเหลือสายที่นับได้น้อยกว่า 100

Calibration: ทำให้ผู้ตรวจให้คะแนนตรงกัน

Calibration คือการให้คนในศูนย์มารวมกัน ฟังและประเมินสายชุดเดียวกัน เพื่อให้การให้คะแนนสอดคล้อง คงเส้นคงวา และยุติธรรม [6] ถ้าไม่ทำ คะแนนของเจ้าหน้าที่จะขึ้นกับว่าใครเป็นคนฟัง มากกว่าว่าทำงานอย่างไร (ความเห็นของผู้เขียน)

ขั้นตอนที่ใช้ได้

  1. เลือกสายที่ตัดสินยาก 2–3 สาย (ตัวเลขที่ผู้เขียนแนะนำ) ส่งให้ผู้ตรวจล่วงหน้า
  2. ผู้ตรวจแต่ละคนให้คะแนนแยกกันก่อน แล้วค่อยมาเทียบผลร่วมกัน [7] ผู้เชี่ยวชาญในแหล่งเดียวกันเห็นว่าการให้คะแนนพร้อมกันเป็นกลุ่มมักได้ผลน้อยที่สุด เพราะคนเสียงดังมักนำ [7]
  3. วางคะแนนเทียบทีละข้อ คุยเฉพาะข้อที่ต่างกัน
  4. เขียนหลักที่ตกลงกันได้ลงคู่มือการให้คะแนน เพื่อให้ทุกคนให้คะแนนแบบเดียวกัน [7]
  5. ชวนเจ้าหน้าที่รับสาย 1–2 คนเข้าร่วม ช่วยให้เจ้าหน้าที่เข้าใจเกณฑ์ [7]
  6. ทำซ้ำเป็นระยะ [7] และทุกครั้งที่แก้แบบฟอร์ม

วัดว่าตรงกันแค่ไหน

แหล่งที่อ้างข้างต้นไม่ได้กำหนดเกณฑ์เป็นตัวเลข ผู้เขียนเสนอวิธีวัดง่ายๆ 2 แบบ

  • ส่วนต่างของคะแนนรวม: ตัวอย่างสมมติ ผู้ตรวจ 4 คนให้คะแนนสายเดียวกัน 72%, 80%, 85% และ 91% ส่วนต่างคือ 91 − 72 = 19 จุด ถ้าศูนย์ใช้เกณฑ์ผ่านที่ 80% เจ้าหน้าที่คนเดียวกันจะผ่านหรือไม่ผ่านขึ้นกับว่าใครฟัง ควรปรับจนส่วนต่างแคบกว่าระยะห่างระหว่างระดับผลงานที่ใช้ตัดสิน
  • ความตรงกันรายข้อ: นับว่าผู้ตรวจทุกคนให้คะแนนเท่ากันกี่ข้อ เช่น ตรงกัน 7 จาก 10 ข้อ เท่ากับ 70% ข้อที่ไม่ตรงคือข้อที่ต้องเขียนคำอธิบายในคู่มือเพิ่ม

จากคะแนนไปสู่การโค้ช

ข้อมูลจาก QA ควรใช้หาความต้องการด้านการอบรม และแก้แนวโน้มที่ไม่ดีด้วยการย้ำให้ทำซ้ำ [2] ผู้เขียนแนะนำหลักนี้

  • คุยภายในไม่กี่วันหลังฟัง ใช้เสียงจริงเฉพาะช่วงที่เกี่ยวข้อง ให้เจ้าหน้าที่ฟังเองก่อน แล้วถามว่าเห็นอะไร
  • เลือก 1–2 เรื่องต่อครั้ง ไม่ไล่ทุกข้อที่ถูกหักคะแนน
  • เริ่มจากช่วงที่ทำได้ดี ให้เห็นว่าสิ่งที่ถูกต้องหน้าตาเป็นอย่างไร
  • ตกลงเรื่องที่จะลอง แล้วฟังสายของเรื่องนั้นในรอบถัดไป

อ่านรูปแบบของคะแนนก่อนโค้ชรายคน

สิ่งที่เห็นในคะแนนน่าจะเป็นปัญหาของทำอะไร
หลายคนพลาดข้อเดียวกันกระบวนการ คู่มือ หรือระบบแก้คู่มือหรือหน้าจอ แล้วอบรมทั้งทีม
คนเดียวพลาดหลายข้อทักษะหรือความรู้รายคนโค้ชรายคน และเพิ่มจำนวนสายที่ฟังให้คนนั้น [4]
คะแนน QA สูง แต่ลูกค้าโทรซ้ำเรื่องเดิมมากแบบฟอร์มวัดผิดจุดเพิ่มข้อด้านลูกค้า เช่น บอกขั้นต่อไปชัดหรือไม่
คะแนนจากผู้ตรวจแต่ละคนต่างกันมากผู้ตรวจยังให้คะแนนไม่ตรงกันทำ calibration ก่อนใช้คะแนนกับคน
คะแนนรวมดี แต่ข้อแจ้งบันทึกเสียงพลาดบ่อยข้อสำคัญถูกค่าเฉลี่ยกลบรายงานข้อด้านกฎแยกจากคะแนนรวม

ตารางนี้เป็นแนวทางของผู้เขียน และด้วยเหตุผลเรื่องความคลาดเคลื่อนในหัวข้อก่อน ผู้เขียนไม่แนะนำให้ใช้คะแนน QA จากไม่กี่สายเป็นเกณฑ์หลักของโบนัสหรือการลงโทษ

ไฟล์เสียงที่ใช้ทำ QA กับ PDPA

หัวข้อนี้เป็นข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมาย การเลือกฐานกฎหมายและอายุไฟล์อธิบายไว้ละเอียดในบทความบันทึกเสียงสนทนาตาม PDPA

  • แจ้งก่อน: ผู้ควบคุมข้อมูลต้องแจ้งเจ้าของข้อมูลก่อนหรือขณะเก็บ รวมถึงวัตถุประสงค์และระยะเวลาเก็บ (มาตรา 23) [8] ถ้าใช้ไฟล์ทำ QA และฝึกอบรม ต้องบอกวัตถุประสงค์นี้ด้วย
  • ฐานที่มักพิจารณา: การตรวจคุณภาพมักพิจารณาฐานประโยชน์โดยชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งใช้ไม่ได้ถ้าประโยชน์นั้นมีความสำคัญน้อยกว่าสิทธิขั้นพื้นฐานในข้อมูลของเจ้าของข้อมูล (มาตรา 24(5)) [8] ผู้เขียนแนะนำให้เขียนเหตุผลการชั่งน้ำหนักนี้เก็บไว้เป็นเอกสาร
  • สิทธิคัดค้าน: ข้อมูลที่เก็บด้วยฐานนี้ เจ้าของข้อมูลมีสิทธิคัดค้านได้ เว้นแต่ผู้ควบคุมพิสูจน์ได้ตามที่กฎหมายกำหนด (มาตรา 32) [8]
  • ข้อมูลอ่อนไหว: ข้อมูลสุขภาพห้ามเก็บโดยไม่ได้รับความยินยอมโดยชัดแจ้ง เว้นแต่เข้าข้อยกเว้น (มาตรา 26) [8] ผู้เขียนแนะนำว่าไม่ควรคัดลอกข้อมูลแบบนี้ลงช่องความเห็นของแบบฟอร์ม QA
  • สิทธิ์เข้าถึงและการลบ: ต้องมีมาตรการรักษาความมั่นคงปลอดภัยที่เหมาะสม และมีระบบลบหรือทำลายข้อมูลเมื่อพ้นระยะเก็บ (มาตรา 37) [8] ในงาน QA ผู้เขียนแนะนำให้ผู้ตรวจเข้าถึงได้เฉพาะสายที่ได้รับมอบหมาย ฟังด้วยหูฟังในที่ส่วนตัว และไม่ส่งไฟล์ผ่านแชตส่วนตัว
  • เจ้าหน้าที่ก็อยู่ในไฟล์: เสียงของเจ้าหน้าที่อยู่ในไฟล์เดียวกัน ผู้เขียนแนะนำให้แจ้งพนักงานด้วยว่าไฟล์ถูกใช้ประเมินผลอย่างไร ใครฟังได้ และเก็บนานเท่าไร
  • ใช้คนนอกตรวจ: ถ้าจ้างบริษัทอื่นทำ QA หรือใช้ระบบถอดเสียงของผู้ให้บริการภายนอก ผู้ให้บริการที่ทำงานตามคำสั่งต้องทำตามคำสั่งของผู้ควบคุมข้อมูลเท่านั้น เว้นแต่คำสั่งนั้นขัดต่อกฎหมาย และผู้ควบคุมต้องจัดให้มีข้อตกลงระหว่างกัน (มาตรา 40) [8] อ่านต่อในบทความ Outsource call center

ใช้ระบบวิเคราะห์เสียงช่วยตรวจ

แหล่งในวงการระบุว่าองค์กรมักใช้ระบบวิเคราะห์เสียง (speech analytics) ติดตามและวิเคราะห์ผลงานของเจ้าหน้าที่ [1] ข้อดีที่เห็นชัดคือตรวจได้ทุกสายในข้อที่วัดจากถ้อยคำ เช่น มีประโยคแจ้งการบันทึกเสียงหรือไม่ แต่ข้อที่ต้องใช้วิจารณญาณ เช่น แก้เรื่องจบหรือไม่ ยังต้องมีคนฟัง (ความเห็นของผู้เขียน)

ถ้าจะใช้ ให้นำสายชุดที่ใช้ทำ calibration มาให้ระบบให้คะแนนด้วย แล้วเทียบกับคะแนนของคน ข้อไหนระบบกับคนไม่ตรงกัน อย่าใช้คะแนนจากระบบในข้อนั้นจนกว่าจะปรับให้ตรง และไฟล์ที่ส่งเข้าระบบภายนอกยังอยู่ใต้กติกา PDPA เหมือนหัวข้อก่อน (ความเห็นของผู้เขียน)

แหล่งข้อมูล

อ่านต่อ

ติดต่อ

เล่าโจทย์งานโทรออกของคุณ แล้วเราจะเสนอรูปแบบคู่สายเป็นลายลักษณ์อักษร

จำนวนพนักงาน ประเภทงาน และระบบที่ใช้อยู่ — เท่านี้ก็เริ่มคุยได้ ไม่มีค่าใช้จ่ายในการประเมิน